ซ้อมรับปริญญาวันไหน

ไปรับวันที่ 17 ใช่ไหม

ไงถ้าไปซ้อมวันไหนโทรบอกด้วย

แล้วย้ายไปอยู่ในเขตเลยหรอ

ห้องดีป่าว คิดถึงตลอดนะพี่ไม่ได้ลืม

ถ้ายังอยู่นครสวรรค์บอกด้วย

จะได้ไปเที่ยวหา ป.ล.ถ้าว่างไง

ว่างไงบ้างน้องสาวถ้าเป็นไงบ้างยุ่งเรื่องเตรียมตัว

รับปริญญาดิ คึดถึงนะไม่ได้ไปหาเลย

ทำงานเหนื่อยป่าว...... สงสัยจะเหนื่อยสุดยอด

กับบ้านมั่งป่าว กับมั่งนะอย่าอยู่คนเดียว.....

ไม่ได้ลืมนะแต่ช่วงนี้ยุ่งๆๆๆๆ ห่วงเสมอๆๆๆๆๆ

หวัดดีคับสาวสวย

จำกันได้ป่าวคับ

shisu_ns2212@hotmail.com

เออ "



กุมามอเนี่ยมาซื้อของเด่วก้อกับแระ

มาใหม่วันอาทิด




แร้วเมิงอ่ามาวันไหน

10 ปีที่ผ่านไป..ไม่มีค่าเท่ากับ 1 วันที่เหลืออยู่

ความทรงจำ เป็นสิ่งที่มีค่ามาก สำหรับคนบางคน
โดยเฉพาะคนที่มีเวลาดี ๆ ที่ใช้กับคนรัก
ยิ่งเป็นช่วงเวลาที่หลายคนหวงแหน
ต้องระลึกไว้ในความทรงจำ ต้องถนอม ดูแลให้ดี

หลายคนจึงไม่อาจตัดใจจากวันเก่า ๆ ได้เสียที
เพราะว่ามีความสุข กับการได้คิดถึงอะไรดี ๆที่ผ่านไป
โดยลืมนึกไปว่า สิ่งที่ผ่านไปแล้ว จะไม่มีวันย้อนกลับคืนมาได้อีก
หากจะต้องตัดใจลืม หรือเดินจากอดีตมาก็ไม่ได้อีก
เพราะเหตุผลที่ว่า "เสียดายเวลา" ที่คบกันมา

บางคนคบกันมานาน จนแทบจำไม่ได้ว่า
เคยยิ้มให้กับความรักครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
เพราะหลัง ๆ มาก็อยู่แต่กับความทุกข์
จนนึกภาพความสุขไม่ออก แต่ที่ไม่กล้าเลิก เพราะยังคิดถึงวันเก่า ๆ
แค่เสียดายเวลาที่คบกันมาเนิ่นนาน
โดยไม่คิดเลยว่า ทุก ๆ วันของวันนี้ พรุ่งนี้ และวันต่อ ๆ ไป
ก็จะกลายเป็นเพียงวันเก่า ๆ ที่น่าเสียดาย
และ...เวลาที่น่าเสียดายก็จะเพิ่มขึ้น ๆ

จริง ๆ แล้ว วันคืนในอดีต
ไม่ได้สร้างประโยชน์อะไรให้กับเราเลย
นอกจากมีไว้ให้ นึ ก ถึ ง
อาจจะทำให้เรายิ้มได้บ้าง แต่ทำให้เราคาดหวังไม่ได้
เราจะไปหวังว่าวันหนึ่ง วันเหล่านั้น จะกลับา
หรือจะไปเฝ้าฝันว่าความสุขเหล่านั้น ยังคงเป็นปัจจุบัน
หรือหลอกตัวเองว่าตอนนี้ทุกอย่างยังคงเป็นเหมือนเดิม
จะยังไงก็แล้วแต่ คือ การหลอกตัวเองทั้งนั้น
ยอมรับเถอะว่าทุกอย่างได้ผ่านไปแล้ว และจบไปแล้ว
ความทรงจำเป็นเพียงภาพลวงตาเท่านั้น
เวลาที่ผ่านมาไม่ว่าจะ 1 ปี 5 ปี หรือกี่สิบปี
ก้อไม่ได้มีความหมายมากไปกว่า..
หนึ่งวันข้างหน้าที่เราจะต้องมีชีวิตใหม่
ที่เราจะต้องเริ่มต้นใหม่
เมื่อคนเราต้องอยู่กับปัจจุบัน
เพื่อที่จะสร้างอนาคตให้ตัวเอง ได้อยู่ในอนาคตที่ดี
เวลา 10 ปี กับวันคืนที่เคยหวานชื่น
ไม่ได้ยิ่งใหญ่ไปกว่า 1 วันแห่งการเริ่มต้น
1 วันแห่งการแปรเปลี่ยนชีวิตของเราทั้งชีวิต
ใ ห้ ดี ก ว่ า ที่ เ ป็ น

" หากจะเสียดายเวลาน่ะ ไม่ต้องเสียดายเวลาที่คบกันมาหรอก
ให้เสียดายเวลาในวันข้างหน้า ที่จะอดทนคบไป ทั้งที่ไม่มีอะไรแล้วจะดีกว่า
แล้วยังจะมาเสียดายอดีต..นึกดูดี ๆ ว่าเสียดายอนาคต ดีกว่าไหม "

เป็นไงบ้าง คนสวย

คิถึง ๆ ๆๆ




เงียบเชียวน๊าเมิง

^^

หวัดดี ไม่มาเม้นกรูเลยนะเมิง งอลและ

เออ...กามาเลย.มาเอากุญเเจที่เพื่อนเราอะแหละ..นก กรรญาพร กามาวันนี้เเหละ
.....กลับไปพักผ่อนสักวันก่อน............

มันทรทานมากหมี สันดานคนแก้ไม่ได้จริงๆ

จอยผิดตรงที่จอยเป็นผู้หญิงจริงทำอะไรไม่ได้

มันคงเป็นเวรเป็นกรรมมั่ง คนที่มีโอกาสที่จะสร้างชีวิตคู่ให้ดี แต่ช้างมันไม่ทำ

สงจะจะต้องตายจากกันไปถึงจะรู้ตัวมั้ง คิดถึงนะ

เครียดวะ...มาเที่ยวหามั่งดิ...จามาเมื่อไรกันนะ....
กรูจากลับบ้านวันที่ 12-13 ธ.ค....

จอยเลิกกับช้างแล้ว คงอีกนานกว่าจะได้ไปเที่ยว

คิดถึงนะ บาย

เงียบไปเรยนะมึง


คิดถุงๆๆๆ

เปงงั้ยบ้างทำงานสบายเลยนะ

ถ้าจอยไปแล้วต้องมาหากันนะ ไม่งั้น โกรธจริงๆ

คิดถึงนะ มีอะไรก็โทรหาจอยได้นะ เพื่อนกันเสมอ และตลอดปัย

บาย

ทำไรว้า ทำงานสบายนะมรึง อิจฉา อิอิ

ไม่ได้พายหรอก ถ้าไปจะโทรหา

คิดถึงนะ

เฮ้ยทำไรอยู่วะ..กรูเครียดมากมาย..อยากตายสักพัก..
มาช่วยขนของกลับเพขรบูรณ์ที..