ทั้งๆ ที่ทุกชั่วโมง ทุกวันคืน ก็ยาวเท่ากัน แต่ทำไมเวลาปีๆ หนึ่ง ช่างรุดหน้าวิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว – เผลอไปนิดเดียว นี่ผมมานั่งเขียนหน้าบรรณาธิการฉบับเดือนสุดท้ายของปี 2552 แล้วหรือนี่...
นึกอยู่ว่าเมื่อตอนต้นปีบอกกับตัวเองว่า ปีนี้เราควรจะทำอะไร แล้วยังไม่ได้ลงมือทำบ้าง เห็นจะต้องรีบทำให้ได้ตามความตั้งใจซะแล้ว เพราะถ้านับเป็นวัน-อีกไม่กี่วัน ก็จะถึงปีใหม่แล้ว
ถ้าลงมือทำแล้วไม่สำเร็จ ปีหน้าก็ค่อยมาเริ่มต้นใหม่ แต่ถ้าหากตั้งใจจะทำ แล้วยังไม่ได้เริ่มต้นสักทีนี่ซิ – เห็นทีจะต้องมาทบทวนตัวเองกันยกใหญ่

คุณล่ะครับ เวลา 11 เดือนที่ผ่านมาของปีนี้เป็นยังไงบ้าง ถ้าคุณจำได้ ผมเคยบอกว่า เราจะผ่าน วันเวลาที่ยากลำบากที่สุดไปได้ด้วยกัน ผมเชื่อว่า มันคงไม่มีอะไรแย่ไปกว่าช่วงเวลาที่ผ่านมาของปีนี้อีกแล้ว และดูเหมือนว่าทุกๆ เรื่อง ทุกๆ สิ่ง ก็มีแนวโน้มว่าจะดีขึ้นแล้ว-ใช่มั้ยครับ

สำหรับผม ปี 2552 มีเรื่องราวต่างๆ เกิดขึ้นในชีวิตมากมาย และผมเลือกจะจดจำแต่เรื่องราวดีดี ที่เกิดขึ้นในชีวิต คุณล่ะครับจดจำเรื่องราวบางเรื่องที่ดีดีได้อยู่หรือเปล่า-สำหรับผม (อีกที) บางเหตุการณ์ บางวัน เหมือนเรื่องราวเพิ่งจะเกิดขึ้นและเพิ่งจะผ่านพ้น

แล้วคุณล่ะครับ-ลองนึกย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 1 มกราคม วันขึ้นปีใหม่ของปีนี้ คุณใช้ชีวิตอยู่ที่ไหน ทำอะไรบ้าง และมีความสุขหรือเปล่า

ผมอยากจะบอกเพียงว่า...เหมือนเพิ่งผ่านพ้นไปเองน่ะครับ

สมชาย ขันอาษา
KHAN_ASA17@HOTMAIL.COM
S.KHAN-ASA@OVI.COM


บทบรรณาธิการจาก

HIP Magazine ปีที่ 6 ฉบับที่ 62